-Alyson, rozumiem, że jesteś nową uczennicą, ale mogłabyś przestać rozmawiać z Rosalie ? To bardzo przeszkadza mi w prowadzeniu lekcji.
-Oczywiście proszę pani, bardzo przepraszam. To już się więcej nie powtórzy.
Ledwo wypowiedziawszy te słowa, zadzwonił dzwonek ogłaszający koniec lekcji.
-Zapiszcie sobie jeszcze zadanie domowe...
Wszyscy jęknęli. Ja też. Myślałam, że w Wampirzej Szkole nie będzie zadań domowych. Myliłam się.
-Chciałabym ,abyście napisali mi rozprawkę dotyczącą naszej dzisiejszej i wczorajszej lekcji. Ma zawierać ona około 3-4 strony.
-Na kiedy ?
Proszę nie na jutro, nie na jutro...
-Na jutro.
No to pięknie.
-Ale panna Alyson ma na tę rozprawkę czas do przyszłego tygodnia. A teraz koniec lekcji. Możecie iść.
Szybko spakowałam podręczniki do torby i wyszłam z sali. Chciałam być jak najdalej od Didyme, tej przeklętej sali i Socjologii. Wtem ktoś złapał mnie za nadgarstek i mocno szarpnął.
-Słuchaj, to, że jesteś nową dziewczyną, nie oznacza, że masz być traktowana inaczej niż my.
-Ale o co ci chodzi ? -powiedziałam do wysokiej blondynki.-Czy my się znamy?
-Mam na imię Athenodora, jestem szkolną pięknością, wszyscy mnie uwielbiają. Chodzi mi o to, że tę rozprawkę masz napisać na jutro! Tak jak każdy z nas!
-Didyme dała mi na to tydzień czasu, odczep się ode mnie jędzo!- krzyknęłam jej prosto w twarz i wyrwałam rękę z lodowego uścisku Athenodory.
-Coś ty powiedziała ?!-odkrzyknęła mi blondyna.
-Że masz mi dać święty spokój! Myślisz, że jesteś pępkiem świata? Jeszcze cię nie poznałam, ale widzę, że jesteś zapatrzoną w siebie dziewuchą! Wyzywasz innych bez podstawy ? Jesteś taka dojrzała! Spadaj już!
-Widać, że muszę ci powiedzieć ważną rzecz, którą zapamiętaj raz na zawsze: MNIE. SIĘ. NIE. WYZYWA. MNIE. SIĘ. WIELBI.- powiedziała rozzłoszczona Athenodora i wraz ze swoimi klonami, pognała na stołówkę.
Wtem, niespodziewanie, zebrany wokoło krąg, zaczął bić mi ogromne brawa.
-O co chodzi ?-zapytałam najbliżej stojącego chłopaka, który raczej chodził ze mną do klasy.
-Prawie wszyscy są pod ogromnym wrażeniem.
-Dlaczego?
-Ponieważ postanowiłaś się Blondynie. Jedna trzecia szkoły wprost jej nie cierpi. Wszystkich wyzywa, myśli, że jest królową całego Domu Nocy. A no i większość się jej boi.
-Czemu się jej boją?
Z tłumu podeszła do mnie ruda dziewczyna, na oko piętnastolatka.
-Athenodora ma nadzwyczajny dar. Jak ktoś ją denerwuje albo jej nie wielbi, łapie za rękę i zadaje ostry ból. Tak jakby razi prądem ale jest to jednak trochę inne. Tego nie da się opisać.
-Dlatego cieszymy się, że przyszła osoba, która się jej postawiła. Zwykle Blondi, kiedy złapie za nadgarstek...
-Chwila, chwila... Ona zadaje ból łapiąc wampiry za nadgarstek?
-Tak. Zawsze, kiedy Athenodora chce porazić kogoś prądem, chwyta swoją ofiarę za nadgarstek. A czemu pytasz?
-Ee... Nie ważne... Tak tylko pytałam...
-Oczywiście, że ważne! Powiedz nam kochana, co tutaj miało miejsce ? -zapytała Daisy, podchodząc do mnie z Rosalie i Angelą.
-Opowiem wam, ale możemy przejść w jakieś mniej tłoczne miejsce? Nie chcę aby wszyscy to słyszeli.-wyszeptałam do przyjaciółek.
-Oczywiście, chodź za nami, znamy znakomite miejsce na tę rozmowę.-powiedziała Rose, po czym chwyciła mnie za rękę i pociągnęła za sobą, wychodząc przez ogromne drzwi prowadzące do szkolnego ogrodu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz