niedziela, 17 lutego 2013

Rozdział 15

Ledwo przemierzyłam próg oddzielający szkołę od ogrodu, posypały się "przyjacielskie" pytania.
-Powiedz mi kochana, czego chciała od ciebie ta jędza ? - zapytała Rosalie.
-Szczerze powiedziawszy, nie mam pojęcia. Uczepiła się mnie,mówiąc, że mam być traktowana tak jak każdy. Chodziło jej pewnie o tę rozprawkę. Ale nie to było najdziwniejsze.
-A co się stało ? - spytała Daisy.
-Najdziwniejsze było to, że gdy Athenodora szarpnęła mnie za nadgarstek, przez moje ciało nie przeszedł prąd. - odparłam wcale tym nie zainteresowana.
-Przecież to nie możliwe i...
Nagle przestałam słuchać moim przyjaciółek. Dlaczego? Ponieważ moim oczom ukazał się pewien chłopak. Wysoki i umięśniony. A do tego Brunet. Mój wymarzony chłopak tak właśnie powinien wyglądać.
Stałam i patrzyłam na niego. W tej samej chwili, on spojrzał na mnie. Pewnie zorientował się, że ktoś go obserwuje.
Uśmiechnął się do mnie. A ja zawstydzona spuściłam wzrok.
-Co o tym sądzisz Alyson? - spytała nagle Rosalie.
-Ale... O czym? - zapytałam.
-No pewnie! To ja tu się produkuję, a ty mnie nawet nie słuchasz!
-Bardzo przepraszam... Coś wybiło mnie z rytmu.
-Coś czy raczej ktoś ?-odparła Angela.
Zarumieniłam się.
-Kim jest ten wysoki brunet, który stoi pod tym olbrzymim dębem?
Dziewczyny spojrzały w jego stronę.
-Aaa on. Ma na imię James. Chłopak Athenodory. Jest nieziemsko przystojny, każda dziewczyna się w nim buja. A on wybrał tę jędzę. Idiota - warknęła Daisy.
Nagle Rosalie szturchnęła Daisy.
-Auć!
-Cicho, pan wielkie Ciacho tu nadchodzi.
Miała rację. James szedł tutaj. Do naszej małej grupki. Patrzył na mnie, prosto w moje oczy.
-Witaj, to ty jesteś Alsyon?-zapytał z uśmiechem. Nie wyczułam sarkazmu.
-Hej, tak, jestem Alyson. A ty pewnie James ? - odparłam.
-Widzę, że koleżanki już ci o mnie wspomniały.
-Oczywiście.
-Możemy porozmawiać?-spytał mnie James, po czym odezwał się do moich przyjaciółek-Możecie zostawić nas samych?
-Jasne, już nas nie ma! I tak spieszymy się na jadę konną.-odparły dziewczyny i szybko odeszły.
-O czym chcesz ze mną porozmawiać?-zapytałam Jamesa.
-Szczerze?
-Szczerze
-O niczym.-odparł.
Zamurowało mnie.
-Jak to o niczym ?!
-No i niczym.
-Mam nadzieję, że nie chcesz flirtować, masz przecież dziewczynę.
James spiął się.
-Ej co jest?-spytałam- Powiedziałam coś nie tak?
-Nic. Po prostu Athenodora... Nie kocham jej.
Po raz kolejny mnie zamurowało. James zaczął zwierzać mi się, jakbyśmy znali się od piaskownicy, a zaledwie się poznaliśmy.
-Chcesz mi się zwierzyć? Nie za wcześnie? Ledwo mnie poznałeś, a już traktujesz mnie jak przyjaciółkę. Skąd wiesz, że nie jestem fałszywa?
-Widzę to.
-Jak?
-Mam taki dar. Wiedziałem o Tobie wszystko, jeszcze za nim przybyłaś do Domu Nocy. Liczę, że na razie zostaniemy przyjaciółmi. To jak, porozmawiamy ?
-O kim?
-O Athenodorze. Musisz o niej wiedzieć co nie co.
-Jasne, ale będziemy tak o niej w przejściu ?
-Nie, chodź za mną. - odparł James, złapał mnie za rękę i pociągnął za sobą.